به لشكرگاه خويش آمد و يكصد ( 100 ) شتر سرخ‌موى بلند كوهان به دستيارى فرستادگان خويش به رسم هديه انفاذ غفيرا داشت و چندان‌كه از پس اين واقعه همى زيست ، با او از در حفاوت و مهربانى بود و همه‌ساله به انفاذ تحف و هدايا او را شاد مىداشت . جلوس وليعه در مملكت يمن پنج‌هزار و هفتصد و هشتاد و سه سال بعد از هبوط آدم عليه السّلام بود « 1 » وليعه پسر مرثد بن عبد كلال است . چون مرثد از اين جهان رخت بدر برد ، به تخت ملك برآمد و اعيان كشور و قواد لشكر را در حضرت خويش حاضر ساخت و گنج پدر را برگشاد و هر كس را در خور حال به بذل زر و سيم شاد كرد و از جلوس خود خورسند داشت . مردم از افضال و احسان او سخت اميدوار شدند و طوق طاعت او را از دل و جان بر گردن نهادند و او را همه درود و تحيّت فرستادند و در روزگار دولت او در كمال فراغت و آسايش بزيستند . مدت سلطنت وليعه در يمن نود و نه ( 99 ) سال بود « 2 » . جلوس ابرهة بن صباح پنج‌هزار و هشتصد و هفتاد و دو سال بعد از هبوط آدم عليه السّلام بود « 3 » ابرهة بن صباح مرد دانا دوست و دانشور بود و از هر گونه علمى و حكمى

--> ( 1 ) . برابر ص 125 جلد دوم از كتاب اول چاپ سنگى ناسخ التواريخ . ( 2 ) . مسعودى در مروج الذّهب ايام سلطنت او را سى و نه ( 39 ) سال مىنويسد . ( مروج الذّهب و معادن الجواهر ، تأليف ابو الحسن على بن حسين مسعودى ؛ ترجمهء ابو القاسم پاينده . - تهران : بنگاه ترجمه و نشر كتاب ، 1356 . ( 1 / 439 ) . ( 3 ) . برابر ص 201 جلد دوم از كتاب اول چاپ سنگى ناسخ التواريخ .